11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 23.06.2020 tarih ve 2020/121 E- 2020/262 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 19.02.2021 tarih ve 2020/1722 E- 2021/279 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı bankada bulunan hesabından bilgisi dışında ATM ve kredi kartları çıkartıldığını, bu kartların kime nasıl teslim edildiği konusunda davacının yaptığı başvuruların sonuçsuz kaldığını, bu kartlarla davacının hesabından paralar çekildiğini, kredi kartı borçlarının tahsil edildiğini ileri sürerek, davacı adına ve hesabına çıkartılan ATM ve kredi kartlarının kime nasıl teslim edildiğinin, hesaplarından çekilen paraların kim tarafından nasıl çekildiğinin tespiti ile davalı bankanın sebep olduğu davacının maddi kaybının gecikme faizi ile birlikte hesaplanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının imzasını taşıyan bankacılık hizmet sözleşmesi kapsamında davacıya kredi kartı verildiğini, ayrıca davacının vermiş olduğu kredili mevduat hesabı açılış talimatı bulunduğunu, kartların davacının imzasına teslim edildiğini, söz konusu kartlar ile ilgili talep etmiş olduğu belgelerin davacıya teslim edildiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının herhangi bir dava değeri belirtmeden tespit davası olarak açtığı işbu davada, 2000 yılından beri davalı bankada hesapları bulunduğunu, herhangi bir tarih ve ayrıntıya yer vermeden adına ATM ve kredi kartları çıkarıldığını ve bu kartlardan bilgisi dışında paralar çekildiğini belirterek, hesaplarının incelenip tüm usulsüzlüklerin tespiti ile maddi kaybının hesaplanmasını talep ettiği, iddiaların ileri sürülüş biçimine göre açılması gereken davanın eda davası niteliğindeki maddi tazminat davası olduğu, eda istenebilecek hallerde tespit isteminde bulunulamayacağı, davacının tespit davası açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının, davalı bankanın 2000 yılından itibaren haksız tahsil ettiğini belirttiği işlemler açısından eda davası açma imkanı varken tespit davası açmasında hukuki yarar olmadığı, ilk derece mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, ilk derece mahkemesince davanın reddine yönelik verilen kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.