11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 01.10.2019 tarih ve 2017/250 E- 2019/1015 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 03.03.2021 tarih ve 2020/195 E- 2021/397 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile aynı sektörde faaliyet gösteren davalının davacının ürünlerini Aydın pazarında yetkili baiyii gibi piyasaya sürdüğünü, müşterileri yanıltmak amacıyla, davacının işini devralarak faaliyetlerini sürdürdükleri algısı yaratabilecek adına, yanlış bilgiler vermek suretiyle ticaret ahlakı ve rekabet etiğine uymayan davranışlarda bulunduğunu, ayrıca davacı şirketin hukuki koruma sağladığı logosunun ayırt edilmeye olanak tanınmayacak kadar yakın olan aldatmaya elverişli benzerini kullandığını, , davalının bu eylemleri nedeniyle davacının iş kaybına uğrayıp zarar gördüğünü ileri sürerek ; tazminat hakları saklı kalmak üzere davalının eylemlerinin haksız rekabet teşkil ettiğinin tespitine, fiile konu logo amblem reklamların yayımının, kullanımının durdurulmasına, haksız rekabet oluşturan fiillerin önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirketin "Ahmet Kasar Horozcu" markasını 2014/72079 numara ile 03/11/2015 tarihinde tescil ettirerek ve kendi adına üretim yaptırarak satışını gerçekleştirdiğini, marka adlarının farklı olduğunu, her iki markadaki horoz resimlerinin birbirine benzemediğini, savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının markası ile davalı markası kıyaslandığında davacı ile davalı arasında ekonomik bir bağlantı olduğu zannına kapılabilme durumunun ortaya çıkmayacağı, bu nedenle markalar arasında 556 Sayılı KHK'nın 8/1-b.maddesi anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, haksız rekabetin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.