2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının kendi davasının kabulü gerektiği yönündeki temyiz itirazları yersizdir.

2.Kocanın boşanma davasına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Toplanan delillerden; mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, tarafların 10.3.2012 tarihinde barıştıkları, davacı-karşı davalı kadına kusur olarak atfedilen, beddua içerikli mesajlarında bu tarihten önce gönderildiği anlaşılmaktadır. Taraflar 10.3.2012 tarihinde barışmakla,birbirlerinin önceki kusurlu davranışlarını affetmiş en azından hoşgörüyle karşılamışlardır. Affedilen veya hoşgörüyle karşılanan olaylar boşanma sebebi kabul edilemez ve bunlara dayalı olarak da boşanma kararı verilemez. Davacı-karşı davalı kadından kaynaklanan başkaca kusurlu bir davranışın varlığı da ispat edilememiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında; kocanın karşı boşanma davasının da reddine karar verilmesi gerekirken; delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde kabulü ile boşanmaya karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.