2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma ve ziynet alacağı" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı (kadın) tarafından, kocanın boşanma davasındaki boşanmaya esas alınan kusur belirlemesi, koca lehine hükmedilen manevi tazminat, kendi tazminat istekleri, nafakalar ve karşı dava ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.01.2014 günü temyiz eden davalı-karşı davacı Özlem vekili Av. A..İ.. G.. geldi. Karşı taraf davacı-karşı davalı İ.. B.. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı-karşı davacı (kadın), kocanın boşanma davasına verdiği cevap dilekçesinde, Türk Medeni Kanununun 174. maddesine dayanarak maddi ve manevi tazminat talep etmiştir. Kadının cevap dilekçesindeki bu talepleri hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, bu hususun nazara alınmaması doğru bulunmamıştır.

3.Davalı (kadın) tarafından, son oturumda verilen dilekçe ile “onur kırıcı davranış” sebebiyle karşı boşanma davası açmış, bu dava ile boşanma isteğinin yanında, ziynetlerinin iadesini de istemiştir. Süresinden sonra karşı dava açılması halinde, mahkemece davaların ayrılmasına karar verilmesi gerekirken (HUMK.md.113/2) ret kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.