2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 28.01.2014 günü temyiz eden davacı Cananvekili Av. N..S..Ö.ve karşı taraf davalı İ.. Y.. vekili Av. B..Ç..S.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında taraflar "eşit kusurlu" kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı kadının, eşinin hasta olan babası ile ilgilendiği, ayrıca davalı kocanın erkek kardeşinin beş altı ay süre ile ortak konutta taraflarla birlikte yaşadığı anlaşılmakla , davacı kadının kocanın ailesini istemediğine ilişkin tespit yerinde değildir. Taraflar arasında ayrılığa neden olan en son hadise; davalı kocanın güven sarsıcı davranışlarda bulunması ve kendisini başka bir kadınla gören hamile eşinin yakasından tutarak iteklemesinden ibarettir. Güven sarsıcı davranışlarda bulunan, eşine fiziksel şiddet uygulayan ve eşinin hamileliği ile ilgilenmeyen davalı koca boşanmaya neden olan olaylarda tamarnen kusurludur. Hal böyleyken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve belirlenen bu hatalı kusur durumuna göre davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK.md.174/1-2) reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.