11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 03.04.2019 tarih ve 2018/218 E- 2019/154 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.03.2021 tarih ve 2019/1242 E- 2021/435 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin “Doğa Life” ibareli marka başvurusuna, müvekkiline ait "Doğa" esas unsurlu markalara dayalı olarak yaptıkları itirazın Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından kısmen kabul edilerek marka başvurusunun bir kısım mal ve hizmetler bakımından kısmi olarak reddedildiğini, söz konusu kısmi red kararına karşı davalı şirket tarafından yapılan itirazın YİDK tarafından kabul edilerek kısmi red kararının kaldırıldığını, oysa dava konusu marka ile müvekkiline ait tanınmış "Doğa" ibareli markalar arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi gereğince iltibas tehlikesi bulunduğunu, dava konusu markanın müvekkilinin seri markası olarak algılanacağını, 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesindeki koşulların oluştuğunu ileri sürerek YİDK’nın 2018-M-2712 sayılı kararının iptalini, 2016/78968 sayılı "DOĞA LIFE" ibareli marka başvurusunun tescili halinde hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı Kurum vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunmuştur.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin "DOĞA LIFE " ibareli başvurusu ile Markalar Dairesi Başkanlığının kısmi red kararına mesnet “DY Doğa Yatırım” ve “BEYKOZ DOĞA” ibareli markalar benzer olmadığından iltibas tehlikesinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, "DOĞA" ibaresinin taraf markalarında aynen yer aldığını, taraf markalarını oluşturan mal ve hizmetlerin birbirini kapsadığı, markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal olarak kısmi benzerlik olduğu değerlendirildiğinde mal ve hizmetler arasındaki yüksek derecedeki benzerliğin markalar arasındaki karıştırılma ihtimalini kuvvetlendirdiği, markaların birbirinin seri markası, devamı olduğu izlenimi vereceği, markalar arasında ekonomik ve idari bağın oluştuğu intibaı uyandıracağı, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesinin markanın başvurusunun reddi için aradığı benzerlik şartının gerçekleştiği, davacının itirazına mesnet markalarının tanınmış olduğunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne ve YİDK kararının 19, 36 ve 37. sınıf mal ve hizmetler bakımından iptaline, anılan mal ve hizmetler yönünden markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekilleri istinaf talebinde bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, davalı şirket ve davalı Kurum vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.