Hukuk Genel Kurulu
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- Hukuk Genel Kurulu
- Esas No
- 2012/593
- Karar No
- 2013/295
- Karar Tarihi
- 27.02.2013
- Dava Türü
- Hukuk
- Hukuk Alanı
- Genel Hukuk
- Karar Sonucu
- BOZULMASINA
Hukuk Genel Kurulu 2012/593 E. , 2013/295 K.KAT MÜLKİYETİ UYUŞMAZLIĞINDA HAKİM KARARININ YERİNE GETİRİLMEMESİ
İDARİ PARA CEZASI
KAT MÜLKİYETİ KANUNU (634) Madde 33
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü: Dava, Kat Mülkiyeti Kanunu(KMK)'nun 33. maddesinin uygulanması istemine ilişkindir.
Mahkemenin, davanın reddine dair verdiği karar, davacı vekilinin temyizi üzerine Özel Daire'ce önce onanmış; davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine Özel Daire’ce yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuştur. Yerel Mahkemece, “634 sayılı KMK'nun 33/son maddesine 14.11.2007 tarih ve 5711 sayılı Kanun'un 17 maddesi ile eklenen fıkra ile düzenlenen para cezasının davacının yerine getirilmediğini söylediği Pendik Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 14.06.2007 gün ve 2005/1727 E., 2007/1194 K. sayılı kararın verildiği tarihte yürürükte olmadığı ve bu kararda KMK'nun 33/son maddesinde öngörülen para cezasına hükmedilmediği” gerekçesi ile önceki kararda direnilmiştir. Direnme hükmü, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Hukuk Genel Kurulu’ndaki görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesine geçilmeden önce 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun idari para cezalarına dair hükümleri gözetildiğinde Hukuk Genel Kurulu'nca direnme hükmünün temyiz incelemesinin yapılmasının mümkün olup olmadığı hususu ön sorun olarak tartışılmış ve yapılan görüşmeler sonunda, işin niteliği gereği Hukuk Genel Kurulu'nca temyiz incelemesinin yapılmasının mümkün olduğu oyçokluğuyla kabul edilerek ön sorun aşılmış ve işin esasının incelenmesine geçilmiştir. İşin esasına gelince; Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu'nun önüne gelen uyuşmazlık; eldeki davada 5711 sayılı Kanun ile değişik Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 33/son maddesinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
S O N U Ç :
Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının bozma ilamında gösterilen nedenlerden dolayı 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici Madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, aynı Kanun'un 440. maddesi uyarınca hükmün tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.