2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı, dava dilekçesinde; evlenmeleri sırasında takılan ziynet eşyalarının, kayınvalidesi tarafından elinden alındığını ileri sürmüş, davalı ise bu iddiayı kabul etmemiş, davacının evden ayrılırken altınlarını beraberinde götürdüğünü savunmuştur.

Davacı tanıklarının bu hususa ilişkin beyanları davacıdan aktarma bilgiler olup, sabit kabul edilemez. Davacının kardeşi Birsen'in beyanından ve kollukça alınan 06.11.2011 tarihli ifadesinden altınların davacı yedinde olduğu da anlaşılmaktadır. Mevcut deliller altınların davalı tarafça alıkonulduğunu, davacının elinden zorla alındığını götürmesine engel olduğunu kabule yeterli değildir. Öyleyse davacının ziynetlerle ilgili talebinin reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3.Mahkemece, "çehiz eşyalarının davalıdan alınarak davacıya aynen teslimine, aynen teslimi mümkün değilse değeri olan 4.875 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiş, eşyaların adet ve cinsleri karar yerinde gösterilmediği gibi, aynen iadesi mümkün olmayanların bedelinin iadesi gerekeceğinden eşyaların herbirinin ayrı ayrı değerleri de hükümde belirtilmemiştir. Hakim, infaza elverişli hüküm kurmak zorundadır (HMK md. 297/2). Bu haliyle çehiz eşyalarına ilişkin hükmün infazı mümkün değildir. Bu hususta her bir eşyanın adet cins ve değerlerinin hükümde ayrı ayrı gösterilmesi, infazı mümkün olacak şekilde hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.