2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı-davalı tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece, davacı-davalı koca boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu kabul edilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı-davalı kocanın davalı-davacı kadına fiziksel şiddet uyguladığının kanıtlanamadığı, bunun dışında eşini evden kovan davacı-davalı koca ile kocasına hakaret eden davalı-davacı kadının boşanmaya neden olan olaylarda eşit derecede kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilemez (TMK md. 174/1-2). Durum böyleyken, mahkemece davacı-davalı kocanın tam kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmedi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

3.Davalı-davacı kadının, yapılan ekonomik sosyal durum araştırmasında ev hanımı olup, çalışmadığı tutanağa bağlanmışsa da, dosyaya sunulan Sosyal Güvenlik Kurumu kayıt örneklerinde çalışma kayıtlarının bulunduğu görülmektedir. Bu nedenle davalı-davacı kadının çalışma durumunun araştırılarak, kadın lehine Türk Medeni Kanununun 175. maddesi uyarınca yoksulluk nafakası verilmesi koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilip gerçekleşecek sonuca göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.