2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının tedbir nafakasının miktarına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2.Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

a)Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalının eşine fiziki şiddet uyguladığı, ailesini arayarak "gelin kızınızı götürün, yoksa katil olacağım" dediği ve davacıyı ailesinin yanına gönderdiği anlaşılmaktadır. Nitekim mahkemece davacı, dava açmakta haklı görülerek davasının kabulüne karar verilmiştir.

Davalı ise, davacıya atfı mümkün bir kusuru ispatlayamamıştır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda davalı tam kusurludur. Boşanma yüzünden davacının mevcut ve beklenen menfaatleri zedelendiğine ve boşanmaya sebep olan olaylar davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğuna göre, davacı yararına uygun miktarda maddi (TMK. md. 174/1) ve manevi (TMK.md.174/2) tazminata hükmedilmesi gerekirken, davacının bu taleplerinin yetersiz gerekçe ile reddedilmesi doğru bulunmamıştır.

b)Davacının yoksulluk nafakası talebi yoktur. Talep olmadığı halde aleyhinde "kesin hüküm" oluşturacak şekilde ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırıdır.