8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İskilip Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.İskilip Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Katılanın temyiz istemi kendisine ait ... saçaklığının sanık tarafından moloz yığılarak doldurulduğuna, yapılan keşifle bu hususun doğrulandığına, malına zarar verildiğine kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaire ilişkindir.

1.Dava konusu olay, sanığın katılana ait 175 Ada 2 numaralı parselin 4.57 metrekarelik kısmına inşaat malzemesi doldurmak suretiyle tecavüzde bulunduğuna ilişkindir.

2.Katılanın şikayeti üzerine soruşturma başlatılmış kolluk olay yerinde inceleme yapmış sanığın suça konu yere duvar ördüğü 11.09.2014 tarihli tutanakla tespit edilmiş resmi çekilmiştir.

3.Uğurludağ Belediyesi Kadastro memurlarınca düzenlenen raporda katılan ...'in arazisinin 175 ada 2 numaralı parsel, sanığın arazisinin 175 Ada 1 numaralı parsel olduğu krokide gösterilen 4.57 metrekare yerin sanık tarafından inşaat malzemesiyle doldurulan ... olup katılana ait 175 Ada 2 numaralı parselde kaldığı bildirilmiştir.

4.Katılan'ın sanığın yapmış olduğu suça konu duvarın bir kısmına zarar vermesinden dolayı hakkında İskilip Asliye Ceza mahkemesinin 2015/13 Esas sayılı dosyasıyla dava açılmış bu dosyada yapılan keşifte alınan ... bilirkişisi raporunda suça konu boşluğun ilk tesis kadastrosunda 175 Ada 1 numaralı parselin sınırları içinde olduğu , 2011 yılında yapılan 22-a kadastro çalışmalarında 175 Ada 2 numaralı parsele dahil edildiğini bildirmiştir.

5.Mahkemece keşif yapılmış ... bilirkişisi raporunda suça konu 175 Ada 2 numaralı parseldeki tecavüzün kaldırıldığını tespit etmiştir.İnşaat bilirkişisi raporunda katılanın binasının zarar görmediğini belirlemiştir.

6.Sanık savunmasında kendisine ait ... ile katılana ait ev arasında 30 cm'lik bir boşluğun bulunduğunu, üç metre derinliğindeki bu yere çocuklar düşmesin diye yarısına kadar kum doldurduğunu, şikayet üzerine belediye çalışanlarının geldiğini, kumun katılana ait binaya zarar verebileceğini, kumu çıkartıp yerine duvar örmesini söylediklerini bunun üzerine duvar ördüğünü, katılana da yaptığı işlemin zarar değil fayda getireceğini söylediğini, 2000 yılında taşınmazını ölçtürdüğünü, o tarihte söz konusu yerin kendisine ait parselde kaldığını, 2011'de yeniden kadastro geldiğini bilmediğini, yerin katılana ait olduğunu öğrendiğini, suç kastının bulunmadığını beyan etmiştir.

Sanığın önceden kendisine ait olarak bildiği ancak yenileme kadastrosuyla katılanın taşınmazına dahil edilen suça konu yere çevredeki canlıların zarar görmemesi için duvar yaptığı, yerin kendisine ait olmadığını öğrendiğinde duvarı kaldırdığı tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, suç kastı bulunmayan sanık hakkında verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskilip Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2023 tarihinde karar verildi.