11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 13.11.2018 tarih ve 2017/338 E- 2018/840 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 15.04.2021 tarih ve 2019/830 E- 2021/490 K. sayılı kararın duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında jeotermal kaynak arama ruhsatlarının devri konulu 22/07/2010 tarihli “Ticari işbirliği için mutabakat protokolü'' başlıklı sözleşmenin imzalandığını, taraflar arasındaki sözleşmede yer alan ruhsat devir yükümlülüğünün davalı şirketin kusuru sebebiyle yerine getirilmediğinin Karşıyaka 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/470 E. 2014/181 K ve 03/07/2014 tarihli kesinleşen mahkeme kararı ile hüküm altına alındığını, edimin ifasının imkansızlığı nedeniyle sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca tarafların varsa verdiklerinin istirdadının gerektiğini, davacının anılan sözleşme kapsamında davalılara 91.300,00 TL ödediğini, ödemelerin bir kısmının şirket hesabına yapıldığını ileri sürerek davacının ödediği toplam 91.300,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklı davaların hak sahibinin geri isteme hakkı olduğunu öğrendiği tarihten başlayarak iki yılın geçmesiyle zamanaşımına uğrayacağını, davacının 03.07.2014 tarihli mahkeme kararı ile geri isteme hakkı olduğunu öğrenmekle iki yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, bu nedenle davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, davacının iddialarının aksine 22.07.2010 tarihli protokolün geçerli asıl sözleşme olduğunu, protokolün sözleşme yapma vaadi olarak düzenlenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma,bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; Karşıyaka 1.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2012/470 Esas, 2014/181 Karar sayılı kesinleşmiş ilamında, davacı Şenhas Turizm Ltd.Şti. nin gerekli koşulları sağlamaması ve idareye gerekli revize projesini sunmaması nedeniyle ruhsat devri işleminin gerçekleşmediği, bunda davalının (işbu davanın davacısının) herhangi bir kusurunun bulunmadığının karar altına alındığı, maddi olayları saptayan anılan mahkeme kararının taraflar arasında kesin delil teşkil ettiği, işbu davanın ise davacının ruhsat devirleri için davalı tarafa muhtelif tarihlerde ödediği 91.300.-TL'nin sebepsiz zenginleşme nedeniyle davalıdan istirdatı talebi olduğu, davacının dava konusu istirdata konu bedeli aralarındaki sözleşmeye dayanarak davalıya ödediği, fakat sözleşmenin ifası davacının herhangi bir kusuru olmadan imkansız hale geldiğinden ödenen bedelin sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davacıya iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne, 56.300,00 TL'nin ödeme tarihi olan 29/11/2010 tarihinden, 30.000.-TL'nin ödeme tarihi olan 01/02/2011 ve 5.000.-TL'nin ödeme tarihi olan 08/02/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi'nce; 6100 sayılı HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.