2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından manevi tazminat ve kadın lehine hükmolunan nafakalar yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi, maddi tazminat talebinin reddi, manevi tazminat ve nafakaların miktarları ve ziynet talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere taraflar boşanmaya neden olan olaylarda eşit derecede kusurludurlar. Eşit kusurlu eş yararına manevi tazminata hükmedilemez.(TMK md. 174/2) Davalı-davacı kadının manevi tazminat isteminin reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulü isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

3.Toplanan delillerden; davalı-davacı kadının evden ayrılması sırasında yanında ziynet eşyası götürmediği, dava konusu ziynet eşyalarının koca tarafından bozdurulduğu, talep edilen ziynetlerin mevcudiyetine ve miktarlarına kocanın itiraz etmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında mevcudiyeti kadın tarafından kanıtlanan ziynetler yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile ret hükmü kurulması doğru bulunmamıtır.