2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından yoksulluk nafakası ve maddi tazminatın miktarı, manevi tazminat talebinin reddi; davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, kadın yararına verilen maddi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1 Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece Türk Medeni Kanununun 166/1-3. maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına kararı verildiği belirtilmiş ise de; Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca boşanmaya karar verildiğinin ve Türk Medeni Kanununun 166/1-3 şeklinde yazılmasının maddi hataya dayalı olduğunun anlaşılmasına göre davalı-davacı (koca)'nın tüm, davacı-davalı (kadın)'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece kocaya kusur olarak yüklenen ekonomik ve psikolojik baskı uygulamasının yanında eşine "ailesinin baskısı ile maddi durumu iyi olduğu için evlendiğini ve resmiyette karımsın, Allah için karım değilsin" diyerek aşağılayıcı sözler söylediği gerçekleşmiştir. Davalı-davacı kocanın bu davranışları davacı-davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Davacı-davalı kadın lehine uygun miktarda manevi tazminata (TMK. md. 174/2) hükmedilmesi gerekirken bu isteğin tümü ile reddedilmesi doğru olmamıştır.

3.Davacı kadın maddi tazminat isteği yönünden faiz talebinde de bulunmuş olmasına rağmen bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmamıştır.