2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2.Davanın reddine dair olan ilk hüküm, davacının temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, mahkemece de bozmaya uyulmuştur. Dairemizin uyulan 29.03.2013 tarihli bozma kararında “davalının geçim ve bakım yükümlülüğüne ilişkin evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği, bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizliğin mevcut ve sabit olduğu, davacının dava açmakta bu sebeple haklı olduğu, bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün olmadığı” belirtilerek boşanmaya karar verilmesi gerektiği açıklanmıştır. Bozmaya uyulduğuna göre, mahkeme bozmanın içeriği ile bozma kararında boşanma sebebi olarak kabul edilen olaylarla bağlıdır. Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat talep eden tarafın kusursuz veya az kusurlu olmasının yanında, boşanmaya sebep olan olayların da, diğer tarafın kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunması gerekir (TMK md. 174/2). Davalı kusurlu ise de, uyulan bozma kararında boşanma sebebi olarak kabul edilen olaylar, bu nitelikte değildir. Bu bakımdan davacı lehine boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.