2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından tedbir nafakası yönünden; davalı tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece boşanmaya neden olan olaylarda davalı (kadın) ağır kusurlu bulunmuş ise de; toplanan delillerden; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda başka bir erkekle telefonla görüşen ve bu suretle güven sarsıcı davranışlarda bulunan davalı (kadın) ile eşinin başka bir erkekle telefon görüşmelerini öğrenmesi üzerine eşine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasıyla birlikte basit tıbbı müdahale ile giderilebilecek şekilde şiddet uygulamaktan ve tehditten mahkum olan davacı (koca) boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurludur. Hal böyleyken; mahkemece davalı (kadın)'ın boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olduğunu kabul edilmesi hatalı olmuştur. Ancak, boşanma kararı verilmesi hüküm sonucu itibarıyla isabetli olduğundan: hükmün kusura ilişkin gerekçesinin yukarıda açıklandığı şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiş (HUMK md. 438/son) ve davacının tüm, davalının da aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Yukarıda 1. bentte belirtildiği gibi; taraflar boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurludur. Eşit kusurlu eş, yoksulluk nafakası talep edebilir. Bu nedenle, mahkemece Türk Medeni Kanununun 175. maddesindeki boşanmakla yoksulluğa düşme koşulunun da gerçekleşmiş olup olmadığı değerlendirilerek; davalı (kadın)'ın yoksulluk nafakası istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken; yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.