2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen nafaka yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (kadın)'ın tüm, davacı-davalı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece; "kadının sadakat yükümlülüğüne aykırı tutum ve davranışlarda bulunduğu, bu durumun ortaya çıkması üzerine de davacı (koca)'nın eşini dövdüğü ve müşterek haneden gönderdiği" sabit görülerek, "evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları" kabul edilmiş, buna bağlı olarak davalı-davacı (kadın) yararına aylık irat şeklinde yoksulluk nafakası tayin edilmiştir. Oysa, davalı-davacı (kadın)'ın güven sarsıcı tutum ve davranışlarının yanında, kocasına "sen insan değilsin, erkek değilsin, seni sevmiyorum, istemiyorum" şeklinde aşağılayıcı sözler söylediği ve evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği de toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı (kadın)'ın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Yoksulluk nafakası için ise, nafaka talep edenin kusurunun daha ağır olmaması şarttır. (TMK.m.175/1) Boşanmaya sebebiyet vermede daha fazla kusurlu olan taraf yararına yoksulluk nafakasına hükmedilemez. O halde, davalı-davacı (kadın)'ın yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, "eşit kusurlu" olduğu kabul edilip, buna bağlı olarak lehine yoksulluk nafakası tayin edilmesi doğru olmamıştır.