2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve yoksulluk nafakası miktarı yönünden, davalı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi, kadın yararına verilen nafakalar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı kadının olağan karşılanmayacak ölçüde telefon görüşmeleri yaparak güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, davalı kocanın ise eşine fiziksel şiddet uyguladığı, müşterek haneden kovduğu, eski eşi ile görüşmeye devam ederek eşinin güvenini sarstığı anlaşılmaktadır. Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, davacı kadına göre, davalı koca daha ağır kusurludur. Gerçekleşen bu durum karşısında az kusurlu davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK.m.174/1-2) hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur tespiti ile buna bağlı olarak davacı kadının tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiştir.