2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; kadının birleştirilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakalar ve reddedilen tazaminat istekleri yönünden, davacı-davalı (kadın) tarafından ise; katılma yoluyla kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı-davalı kadın, kocanın çalıştığı işyeri ve etrafa borçlanması sebebiyle, bu borcu kredi çekip ödediği için 50.000 TL. maddi tazminat istemiş, davalı-davacı koca ise kızlarının evliliği için çektiği ve evin giderlerine harcadığı kredi nedeniyle 50.000 TL. maddi tazminat talep etmiştir.

Tarafların tazminat istekleri boşanmanın fer'i niteliğinde olan Türk Medeni Kanununun 174/1. anlamında maddi tazminata ilişkin değildir. Bu taleplerle ilgili nispi harç tamamlanmamıştır. Dava dilekçelerinden alınan başvuru harcı bu dilekçelerdeki tüm talepleri kapsar. O halde nispi harcın tamamlanması yönünde taraflara süre verilmesi, harçların tamamlanmasından sonra bu taleplerle ilgili görev yönünün de dikkate alınarak sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, bu durum nazara alınmadan isteklerin Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.