2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından: kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, nafakalar ve velayet yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, nafaka miktarları, ziynet alacağı hakkında karar verilmemiş olması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı kadının, ziynet eşyalarına ilişkin usulüne uygun açılmış bir davası bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı-karşı davalı kocanın tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı-karşı davacı kadına atfı kabil bir kusurun varlığı ispatlanamamıştır. Buna karşılık davacı-karşı davalı kocanın, müşterek haneyi terk edip, birlik görevlerini yerine getirmekten kaçındığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda davacı- karşı davalı kocanın tam kusurlu olduğunın kabulü gerekir. Hal böyle iken, tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı kadının maddi tazminat (TMK.md.174/l) talebinin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.