2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece, tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda her iki tarafın kusurlu davranışları bulunsa da, davalı kocanın eşine ekonomik şiddet uygulayarak birlik görevlerini ihmal ettiği, evin kilidini değiştirerek kadını eve almadığı,davacı kadının ise eşini sürekli aşağıladığı, fiziki şiddet içeren eylemlerde bulunduğu ve güven sarsıcı davranışları olduğu, boşanmaya neden olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece tarafların eşit kusurlu bulunduklarına yönelik tespit yerinde değil ise de, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleştiğinden boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olup davalı kocanın, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile, hükmün kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir (HUMK. m. 438/son).

2.Davacı kadının boşanmaya neden olan olaylarda daha ağır kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, davacı yararına yoksulluk nafakasına (TMK.m.175) hükmedilmesi doğru görülmemiştir.