2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı (koca) tarafından 22.07.2008 tarihinde Ceyhan Aile Mahkemesinde açılan boşanma davası sonucu davanın reddine karar verilmiş ve karar 10.09.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Yine davacı (koca) tarafından 02.02.2011 tarihinde açılan boşanma davası da davacı tanıklarının geçimsizliğe ilişkin bilgilerinin olmadığı ve ortada terke dayalı bir boşanma davası olmadığı gerekçesi ile reddedilmiş ve bu karar da 11.09.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Bu defa davacı (koca) tarafından 16.07.2012 tarihinde aynı hukuki nedenlerle yeni bir boşanma davası açılmış ve mahkemece davanın kabulü ile boşanmaya karar verilmiştir.

Davacı (koca) tarafından açılan ve red ile sonuçlanan boşanma davaları sonucu davalı (kadın) kusursuz hale gelmiştir. Davacı tanıkların ifadelerinde geçen olaylar reddedilen boşanma davalarından önceki olaylardır. Bu olaylar esas alınarak davalıya kusur atfedilmesi kesin hüküm ile bağdaşmaz. Fiili ayrılık tek başına boşanma sebebi değildir. Davacının terk hukuki sebebine dayalı bir boşanma davası da bulunmadığına göre davanın reddi gerekirken kabulü doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.