10. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Aralarındaki bağlantı nedeniyle dairemizin 2020/17602 esasında kayıtlı Finike Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2016 tarihli ve 2016/3 Esas, 2016/297 Karar sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

1.Finike Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanunu’nun (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Finike Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2014 tarihli ve 2013/406 Esas, 2014/515 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, izinsiz kenevir ekmek suçundan 2313 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca teşdiden 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, uyuşturucu madde bulunan yerle ilgisinin olmadığına, mahkûmiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanığın usulüne uygun yapılan ev aramasında, 37 kök dikili kenevir bitkisinin ele geçirildiği, alınan ekspertiz raporuna göre kenevirlerin esrar elde etmeye elverişli olduğunun anlaşıldığı, sanığın münhasıran esrar yapmak için kenevir ekmek suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükmedilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmediği, itiraz merciine gönderilerek itirazın reddedilmesi üzerine kesinleştirildiği belirlenmekle, Tebliğnamenin 1 numaralı görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yapılan arama üzerine sanığın kullandığı serada dikili olarak ele geçirilen farklı boylarda 37 kök kenevirden olgunlaştıklarında elde edilecek esrar miktarı ile dosya içerisindeki diğer bilgi ve belgelere göre, sanığın eyleminin esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinde yapılan değişiklikten sonra suç tarihine göre lehe aleyhe yasa tartışması yapılarak uygulanacak yasanın belirlenmesi hususlarının, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Finike Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2014 tarihli ve 2013/406 Esas, 2014/515 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.01.2023 tarihinde karar verildi.