10. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Söke 3.

Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2009 tarihli ve 2008/278 Esas, 2009/28 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetime tabi tutulmasına karar verilmiş, karar 18.02.2009 tarihinde kesinleşmiştir.

B. Sanığın 15.05.2010 tarihinde işlediği suça ilişkin mahkemesince ihbarda bulunulması üzerine, Söke 3.

Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2016/168 Esas, 2016/244 Karar sayılı kararı ile 10.02.2009 tarihli ve 2008/278 Esas, 2009/28 Karar sayılı hüküm açıklanarak sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Delil değerlendirmesinin ve vasıflandırmanın hatalı yapıldığına,

3.Lehe olan delillerin toplanmamış olması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına, İlişkindir. IV. GEREKÇE

A. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin ve aynı Kanun'un 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

B. Suçun işlendiği 13.06.2008 tarihi ile inceleme tarihi arasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile bu kararı kaldıran suçun işlendiği tarih arasındaki durma süresi çıkarıldıktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Söke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2016 tarihli ve 2016/168 Esas, 2016/244 Karar sayılı kararına yönelik sanığın isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.