1. Ceza Dairesi

N. . D..'i kasten öldürmekten sanık H..

B..'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (TOKAT) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.09.2008 gün ve 169/206 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır. Ancak;

Sanık hakkında düzenlenen 05.03.2008 gün ve 1494 sayılı raporda, "major deprosyon bulguları olan hastanın belirgin bir psikolojik bulgu saptanmamasına karşın, oluşan depresif durumun kişinin fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltmaktadır" şeklindeki değerlendirmenin, raporu düzenleyen Dr. Murat duruşmada alınan beyanında “azaltmaktadır” şeklindeki ibarenin "azaltmamaktadır" biçimde düzeltilmek suretiyle ortaya çıkan çelişkiyle 29.07.2004 tarihinde ilaç içmek suretiyle intihar girişimde bulunduğu anlaşılan sanığın cezaevinden yolladığı dilekçelerin içeriği de gözetildiğinde, sanığın tüm tedavi evrakı ile birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, Gözlem İhtisas Dairesinde müşahade altına aldırıldıktan sonra Adli Tıp 4. İhtisas Kurulundan, "cezai ehliyetini azaltacak veya ortadan kaldıracak şekilde akıl hastalığının bulunup bulunmadığı" ile ilgili rapor alınması, raporlar arasında çelişki çıkması halinde, Adli Tıp Genel Kurulundan, sanığın muayenesi de yapılmak suretiyle, akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda rapor alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm kurulması, Yasaya aykırı olup sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 07.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.