8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki orman kadastro haritalarındaki teknik hataların düzeltilmesi işlemine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, ... ilçesi ... mahallesi 203 parselde bulunan 6.000 metrekarelik taşınmazın, 40 yılı aşkın süredir müvekkilinin zilyetliğini devraldığı ... tarafından, 26 yılı aşkın süredir ise müvekkili tarafından kullanıldığını, 06.08.1990 tarihinden beri taşınmazın malik sıfatıyla müvekkilinin zilyetliğinde olduğunu, ... Kadastro Müdürlüğü tarafından bölgede yapılan ve 25.01.2016 tarihinde askıya çıkan son kadastro çalışması ile taşınmazın orman tahdit sınırı içine alındığını ve Reşadiye 8 nolu Devlet Ormanına dahil edildiğini, ancak taşınmazın orman ile ilgisinin olmadığını, taşınmaz içerisinde müvekkiline ait bahçe bulunduğunu, bahçede fasulye, mısır ve lahana yetiştirildiğini ve orman vasfını kaybettiğini açıklayarak, taşınmazın orman sınırı dışına çıkartılarak müvekkilinin adına tespit ve tesciline, bunun mümkün olmaması halinde ise taşınmazın müvekkili adına orman sınırı dışına çıkartılarak 2/B arazisi olarak tespit edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Orman İdaresi vekili cevap dilekçesinde, dava konusu taşınmazın orman sınırları içerisinde kaldığını, ... İli, ... ilçesi, ... Mahallesinde ilk orman tahdidinin 1943 yılında 3116 sayılı Kanuna göre yapıldığını, 203 nolu parselin bu bölgede yapılan 1744 sayılı Kanun'un 2 nci maddesi ve 2896 ile 3302 sayılı Kanunların 2/B maddesi uygulaması çalışmalarına konu edilmediğini, dava konusu sınırları belirlenen taşınmazın orman sınırları dahilinde olduğunu, evveliyatı orman olan yerlerin zilyetliği ve zamanaşımı gibi nedenlerle özel mülkiyete konu olması ve iktisap edilmesinin mümkün olmadığını, orman sınırları dışına çıkarılmış olsa dahi bu işlemin ancak Hazine adına olabileceğini açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava konusu ... ilçesi ... mahallesi 203 parselin adına tespit ve tesciline yönelik davasının tefriki ile ayrı esasa kaydına, 6292 sayılı Kanuna göre yapılan çalışma ile ilgili ve orman sınırları dışına çıkartılarak 2/B yapılması talepli davasının reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili, dava konusu taşınmaza ilişkin fiili ve idari işlemlere karşı toplanması ve incelenmesi gereken deliller ile müzekkere cevaplarının dikkate alınmadan karar verildiğini, Mahkemece yargılama sırasında yeterli ve gerekli incelemeler yapılmadan, rapordaki eksiklikler giderilmeden ve gerekli deliller toplanmadan verilen ret kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu açıklayarak, kararın kaldırılarak yeniden yargılama yapılmasını, yargılama ve vekalet ücretlerinin karşı taraf üzerinde bırakılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile çekişmeli 203 parsel sayılı taşınmazın; 1943 yılında ilan edilerek kesinleşen ve 3116 sayılı Kanun uyarınca yapılan orman tahdit çalışmalarında orman sınırları dışarısında bırakıldığı, bu sebeple 1744, 2896 ve 3302 sayılı Kanunlara göre yapılan 2 nci madde uygulamalarına konu edilmediği, yörede 1972 yılında yapılan tapulama çalışmalarında, dava konusu taşınmazın senetsizden ... Yusuf mirasçıları adına tespit gördüğü, bu tespite karşı Orman İdaresi tarafından Üsküdar Tapulama Mahkemesinin 1973/11 Esas sayılı dosyasında tespite itiraz davası açıldığı ve yapılan yargılama neticesinde 1978/80 Karar sayılı ilam ile dava konusu 203 parsel sayılı taşınmazın orman niteliğinde olduğuna karar verildiği, verilen kararın kesinleşerek tapuda infaz işleminin gerçekleştiği ve vasfının orman olduğu, 6292 sayılı Kanun çalışmaları sırasında da, tapu kayıtlarındaki bilgiler doğrultusunda, dava konusu taşınmazın orman tahdit sınırlarına dahil edildiği, dava tarihi itibariyle taşınmazın halen orman niteliği ile kayıtlı olduğu, 6292 sayılı Kanuna göre yapılan işlemin tapu kaydına ve Üsküdar Tapulama Hakimliğinin 1973/111 Esas, 1978/80 Karar sayılı ilamına uygun olduğu, böylece İlk Derece Mahkemesince verilen kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) 353/(1)-b.1 inci maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde, istinaf başvurusunda ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 6292 Sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun'un (6292 Sayılı Kanun) 11 inci maddesine göre yapılan orman kadastro haritalarındaki teknik hataların düzeltilmesi işleminin yerinde olup olmadığı, sonucuna göre davacının itirazının kabul edilip edilmeyeceğine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk 6100 Sayılı Kanun'un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 6292 Sayılı Kanun'un 11 inci maddesi.

3.Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

44,40 peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 135,50 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,27.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.