1. Ceza Dairesi

O. . A..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık S..

A..'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ANKARA) Altıncı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18/12/2007 gün ve 327/372 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık S.. A..'ın mağdur O.. A..'ı yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde tahrik ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yasal savunma koşullarının bulunduğuna, tahrikin ağır olduğuna, 5237 sayılı Yasanın 36. maddesinin uygulanması gerektiğine, fazla ceza verildiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanık ve tanıkların beyanları ile dosyadaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, mağduru tek bıçak darbesiyle yaraladığı, ciddi bir engel durum bulunmadığı halde eylemini sürdürmediği, olayın sanığın, annesi ile görüşmek istediği sırada mağdurun buna engel olmak istemesi yüzünden kaynaklanmış olduğu, akraba olan sanık ve mağdur arasında öldürmeyi gerektirir bir husumet bulunmadığı, öldürme kastıyla hareket edildiğine dair kesin ve inandırıcı bir kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde, yaralama suçundan hüküm kurulması gerekirken, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde adam öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA 21/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.