(Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi

(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/7173 E.  ,  2007/3271 K.

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı(Alacaklı) vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi..... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R Temyiz olunan karar H.U.M.K.'nun değişik 432. maddesi gereği yasal temyiz süresinin geçirilmesi nedeniyle temyiz isteminin mercice reddine ilişkindir.

Temyiz istemin reddine ilişkin karara yöneltilen temyiz dilekçesi süresinde olup; yapılan incelemede; davalı alacaklının temyiz konusu yargılama giderleri ile ilgili olarak kısa kararda hüküm bulunmadığından; tefhim edilen karar H.U.M.K. 388 maddesindeki koşulları taşımamaktadır. Bu halde temyiz süresi ancak gerekçeli kararın tebliğ ile başlayacaktır. Davalı alacaklıya gerekçeli karar tebliğ edilmemiş; mahkemenin gerekçeli kararını 03.04.2006 tarihinde öğrendikleri belirtildiğinden; bu tarih esas alındığında ve temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından, mahkemenin 17.04.2006 tarihli temyiz dilekçesinin süreden reddine ilişkin kararı bozularak kaldırılıp; işin esasının incelemesine geçilmiştir.

İcra İflas Kanunu'nun 96. ve devam ımaddelerine göre davacı 3.kişi tarafından açılan davayı; alacaklı ilk oturumdan önce verdiği 03.03.2006 tarihli dilekçe ile kabul etmiştir. Davacı 3.kişi icra dosyasında herhangi bir istihkak iddiasında bulunmadan doğrudan davayı açmış olduğundan; davalı alacaklının; bu davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden de söz edilemez. Bu durumda H.U.M.K. 94/2. maddesi gereğince; davalı alacaklının yargılama gideri ve avukatlık ücretinden sorumlu tutulması doğru değildir.

Öte yandan; dava ilk oturumda ; davalı alacaklı tarafından kabul edilmiş olduğundan; işin esasına yönelik inceleme yapılmaksızın sonuca gidilmesi ve Harçlar Yasasının 22. maddesi uyarınca karar harcının 1/3'üne hükmedilmesi erekirken, fazla yargılama harcına hükmedilmesi hatalı olup temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı H.U.M.K.'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.