Aramaya Dön

(Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi

Esas No
E. 2006/7204
Karar No
K. 2006/15730
Karar Tarihi
Karar Sonucu
REDDİNE
Hukuk Alanı
Genel Hukuk

(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/7204 E.  ,  2006/15730 K.

"İçtihat Metni"

Davacı ... ile davalı .... A.Ş. aralarındaki tazminat davası hakkında Ankara İş Mahkemesinden verilen 12.4.2006 günlü ve 537/161 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. K A R A R

HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda “ 40.000.000 TL” olan kesinlik sınırı “ 1.000.000.000 TL’ye (1.000,00-YTL) çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın “ 1.000.000.000 TL(1.000,00-YTL) ‘yi geçmesi gerekir.

HUMK’na 5236 sayılı yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise ”Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-YTL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.090.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

İnceleme konusu karar, bu tarihten sonra verilmiş ve ihtiyari dava arkadaşı, Orhan Mutlu ve Özcan Mutlu'dan her biri yararına 1.000.00'er YTL'lik manevi tazminata ilişkin kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak anılan davacılar bakımından manevi tazminata yönelik davalıların temyiz dilekçesinin kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle Dairemizce reddine karar verilmek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin hükmün kesinliği nedeniyle REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

© 2026 İçtihat Pro — ictihatpro.com  |  Bu belge bilgilendirme amaçlıdır. Resmi belge niteliği taşımaz.