11. Hukuk Dairesi
11. Hukuk Dairesi 2021/5911 E. , 2023/863 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi
Taraflar arasındaki kayıt kabul davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir. Kararın davalı banka iflas idaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı banka iflas idaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalı bankaya satıp kurulumunu yaptığı ve hizmet verdiği ödeme kaydedici cihazlarla ilgili olarak Ocak- Temmuz 2016 döneminde verilen hizmet bedeline ilişkin bir adet fatura alacağının tahsili amacıyla yapılan takibe davalının itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve alacağın %20'si oranında icra inkar tazminatını davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında herhangi bir sözleşme bulunmadığını, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulunun (BDDK) 03.02.2015 tarihli kararıyla bankanın Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredildiğini ve tasfiye sürecinin devam ettiğini, bu aşamada alacaklıların alacaklarını sıra cetveline yazdırması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı bankanın yargılama sırasında iflas ettiği ve davacının alacağının iflas masası sıra cetveline yazıldığı böylece davanın konusu kalmadığı gerekçesiyle konusu kalmayan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ve davalı yargılama giderleri ve harçtan sorumlu tutulmuştur. IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka iflas idaresi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davalı banka iflas idaresi vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili müflis banka iflas idaresinin dava açılmasına sebebiyet vermediğini, davanın itirazın iptali davası olarak açıldığı daha sonra kayıt kabul davasına dönüştüğünü, bankaya BDDK kararıyla fon tarafından el konulmasından sonra fonun talebi ile BDDK 'nın 22.07.2016 tarihli kararıyla bankanın faaliyet izninin kaldırıldığını, 16.11.2017 tarihli İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi kararıyla da bankanın doğrudan iflasına karar verildiğini, iflas tasfiyesi sürecinde iflas idare memurlarının atandığını, davacının alacak talebinin masaya kaydedilmesinin kanun gereği zorunlu olduğunu, iflas idaresinin bir kusurunun bulunmadığını, bu nedenle yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağı gibi müflis bankanın 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun (5411 sayılı Kanun) 140 ıncı maddesi uyarınca harçtan muaf olmasına rağmen Mahkemece peşin harç ve başvuru harcının müvekkilinden alınarak davacıya verilmesine hükmedildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile alacağın masaya kabulü sonucunda davanın konusu kalmadığı, müflis bankanın faturadan kaynaklanan borcunu ödemeyerek bu davanın açılmasına sebebiyet vermesi nedeniyle yargılama giderlerinden ve maktu vekalet ücretinden sorumlu tutulmasında yasaya aykırılık bulunmadığı, iflas kararı verilmesiyle birlikte Fonun talebi üzerine icra hukuk mahkemesince atanan iflas idare memurları, müflis bankanın yasal temsilcisi konumunda olup dava açılmasında kusurlarının bulunup bulunmamasının eldeki dava bakımından bir önem arzetmediği, 5411 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesi uyarınca faaliyet izni kaldırılan veya tasfiyeleri Fon eliyle yürütülen bankaların her türlü harçtan muaf olduğu, davalı müflis bankanın harçtan muaf olduğu gözden kaçırılarak yargılama giderleri içerisinde maktu harçtan sorumlu tutulmasının doğru olmadığı gibi davacıya iadesine karar verilen fazla harcın yeniden yargılama giderlerine dahil edilerek mükerrerliğe yol açacak şekilde davalıdan alınarak davacıya verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalı müflis banka iflas idaresi vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasın; ancak yeniden yargılamaya gerek olmadığından davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, davalı müflis banka 5411 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesine göre harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan harcın karar kesinleştiğinde talep halinde davacıya iadesine, davacı tarafından yapılan 214,10 TL yargılama gideri ile 4.080,00 TL vekalet ücretinin müflis bankadan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı banka iflas idaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davalı banka iflas idaresi vekili temyiz dilekçesinde özetle; iflas idaresinin davaya konu olayda bir kusurunun bulunmadığını, bu nedenle yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
C. Gerekçe
1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, yargılama giderleri, harç ve vekalet ücretine ilişkindir.
2.İlgili Hukuk
1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.
2.5411 sayılı Kanun'un 140 ıncı maddesi
3.Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalı banka iflas idaresi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Davalı Asya Katılım Bankası Anonim Şirketi harçtan muaf olduğundan ödediği temyiz ilam harcı ve temyiz başvuru harcının isteği halinde temyiz eden davalı Asya Katılım Bankası Anonim Şirketi'ne iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
15.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.