(Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2006/13862
- Karar No
- 2006/16374
- Karar Tarihi
- 27.11.2006
- Dava Türü
- Hukuk
- Hukuk Alanı
- Gayrimenkul Hukuku
- Karar Sonucu
- ONANMASINA
(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi 2006/13862 E. , 2006/16374 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi
Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R
Kadastro sırasında, ... Köyü 185 ada 11 parsel sayılı 2232 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davalının davayı kabul etmesi sebebiyle davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından yargılama gideri ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir. Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, H.Y.U.Y.'nın 94/2. maddesi hükümleri uyarınca davalının ilk oturumda davayı kabul etmesi nedeniyle davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin kendisi üzerinde bırakılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, davacının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; davacı Yönetim kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Kadastro Yasasının 31/3. maddesi ile davacı vekilinin sarf ettiği emek ve mesai de dikkate alınarak vekalet ücretinin tayin ve takdiri gerekirken, davalının davayı kabul etmesi ve dava açılmasına da sebebiyet vermemiş bulunması gerekçe gösterilerek vekalet ücretinin hiç verilmemesi doğru bulunmamış ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.