9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 17.12.2012 tarihli, 2012/3664 Esas sayılı iddianamesiyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.09.2014 tarihli ve 2013/31 Esas, 2014/221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.09.2014 tarihli ve 2013/31 Esas, 2014/221 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 01.03.2022 tarihli ve 2021/2452 Esas, 2022/1781 Karar sayılı kararı ile özetle "Mağdurenin başka delille desteklenmeyen soyut beyanları dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/323 Esas, 2022/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, beden veya ruh sağlığının bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı iddiasıyla yapılan yargılama neticesinde, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu, üst sınırdan ve indirim uygulanmaksızın mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği halde beraat kararı verilmesi ile dilekçesinde belirttiği sair hususlara ilişkindir.

Olay tarihinde mağdurenin, akşam saat 20.00 sıralarında iş görüşmesi yapmak için sanığın işletmeciliğini yaptığı işyerine gittiği ve burada sanık ile görüştükten sonra sanığın mağdureye "Dükkanda duracak senin gibi güzel, diksiyonu düzgün birisini arıyorum, senin gelmeni çok isterim" şeklinde sözler söyledikten sonra mağdureye sarılarak yanaklarından öptüğü ve mağdurenin göğüslerine dokunmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu iddiasıyla yapılan yargılama neticesinde; mağdurenin aşamalardaki çelişkili ifadeleri, sanığın inkara dönük savunması, olayın intikal şekli ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, mağdurenin başka delille desteklenmeyen soyut beyanları dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli ve 2022/323 Esas, 2022/324 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.