9. Ceza Dairesi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 9. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/17532
- Karar No
- 2023/1178
- Karar Tarihi
- 06.03.2023
- Dava Türü
- Ceza
- Hukuk Alanı
- Ceza Hukuku - Cinsel Suçlar
- Karar Sonucu
- BOZULMASINA
9. Ceza Dairesi 2021/17532 E. , 2023/1178 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
İlk Derece Mahkemesince verilen kararın; 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesi 17.05.2016 gün ve 2016/87 Esas, 2016/457 Karar sayılı kararı ile sanığın, cinsel taciz suçundan dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (d) bendi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2023 tarihli ve 14 - 2016/312369 sayılı Tebliğnamesi ile onama görüşlü olarak Dairemize tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Sanık müdafii özetle, olaya şahit olduğu iddia edilen katılanın eşinin beyanlarına başvurulmadan karar verildiğini, yerel mahkemenin katılanın soyut beyanlarını delil olarak kabul ettiğini, delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğünü; müvekkilinin yargılama aşamasındaki ikrarının kendisine isnat edilen eylemi kabul manasında değil, aksine yaşanan bu olay karşısındaki mahcubiyetin ifadesi olduğunu, sanığın kastının müştekiyi aramak değil, teknolojik bir kaza olduğunu ve mahkemenin 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51 inci maddelerini gerekçesinde tartışmamasının usul açısından bozma nedeni olduğunu, belirterek İlk Derece Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.
B. Sanığın Temyiz Sebepleri Sanık süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesi tarafından, suç tarihinde gece saatlerinde müştekiye ait telefon hattını arayan sanığın iddianamede yazılı olan "Yanında olsaydım saçlarını okşardım, seni seviyorum, seni okşamak isterdim" şeklindeki sözleri katılana sarf ettiği, böylece üzerine atılı cinsel taciz suçunu işlediği açıkça anlaşıldığından, sanığın inandırıcılığı olmayan suçtan ve cezadan kurtulma amacına yönelik olarak değerlendirilen, kaçamaklı savunmalarına itibar edilmeyerek, cezalandırılması gerektiği kanaatiyle sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
1.Sanık hakkında kurulan hükümde delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış olmakla aşağıda açıklanan nedenlerin dışında kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.
2.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50, 51 ve 62 nci maddelerini uygulanmama sebebini karar yerinde tartışmayarak 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentlerine aykırı karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 gün ve 2016/87 Esas, 2016/457 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.03.2023 tarihinde karar verildi.