9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli, 2015/455 Esas, 2015/1107 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 20.02.2020 tarihli ve 14-2016/65440 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın Temyiz İsteği Usul ve yasaya aykırı olan beraat hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde sanığın metro istasyonunda yürüyen merdivenlerde katılanın poposuna ellemek ve yürüyen merdivenlerde eğilmek sureti ile katılanın etek altından bakmak şeklinde sarkıntılık suçunu işlediğinden dolayı cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de, sanık olay tarihinde katılanın poposuna ellemediğini, sadece ayakkabı bağcını bağlamak için eğildiğini, kendisinin yanlış anlaşıldığını beyan ettiğinden, katılan ise bir an arkasından bir dokunma hissettiğini, döndüğünde sanığın bir merdiven basamağı aşağıda gördüğünü, sanığın poposuna dokunduğunu görmediğini beyan ettiğinden, ancak sanığın merdivenlerde diz çökmüş vaziyette olduğunu beyan ettiği, her iki tarafın beyanına göre olayın görgü tanığının olmadığı, ortada şüpheli bir durumun mevcut olduğu, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın müsnet suçtan beraatine mahkemece karar verilmiştir.

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın olay günü metro istasyonu içerisindeki yürüyen merdivende katılanın kalçasına dokunmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği gözetilerek mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Bu nedenle Tebliğnamedeki onama görüşüne iştirak edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2015 tarihli ve 2015/455 Esas, 2015/1107 Karar sayılı kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde karar verildi.