2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından "kusura" ilişkin gerekçesi, manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı tanığı ...'nin ifade ettiği hakaret olayından sonra tarafların birlikte yaşamaya devam ettiklerinin anlaşılmasına, devam eden süreçte davalının, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bir davranışının ıspatlanmamış olmasına, mahkemece davacının manevi tazminat isteğinin bu sebeplerle reddedilmiş bulunmasına göre davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı tarafından davacı aleyhinde 26.11.2009 tarihinde açılan boşanma davası reddedilmiş, karar 29.4.2010 tarihinde kesinleşmiştir. Reddedilen bu davadan sonra tarafların biraraya gelmedikleri anlaşılmaktadır. Bu ret kararı, o tarihe kadar kadının kusurunun bulunmadığı yönünde, kesin hüküm oluşturur. Daha sonrasında da davacının bir kusuru ıspatlanmamıştır. Bu husus gözetilmeden davacının davalıyla aynı oranda kusurlu kabul edilmesi doğru olmadığı gibi, toplanan delillerle, davacının yeterli gelirinin bulunmadığı boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleştiği halde, Türk Medeni Kanununun 175. maddesi uyarınca davacı yararına davalının mali gücüyle orantılı uygun yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, bu isteğin reddi de doğru bulunmamıştır.