9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Milas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2014/339 Esas, 2016/308 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Karar verilirken çocuk olan mağdurenin çıkarlarının düşünülmediğine, gerekli inceleme yapılmadığına ve sair hususlara ilişkindir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçlamayı kabul etmeyerek üvey kızı ... tarafından ...numaralı hattın kullanıldığını belirttiği, tanık olarak dinlenen ...'nin de bahse konu numarayı kullandığını kabul ettiği, ancak bahse konu mesajların kendisi tarafından çekilmediğini söylediği, tanıklar...'ın da sanık beyanlarını doğruladığı, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığının cevabi yazısı ekinde bulunan HTS kayıtlarından 0534 585 ** ** numaralı hat kullanıcısı ile olay tarihine yakın tarihlerde görüşme yapan soruşturma sırasında dinlenen ve bilgisi olmadığı için kovuşturma aşamasında tekrar dinlenmeyen tanıkların bahse konu hattın kim tarafından kullanıldıklarını bilmediklerini ve sanığı tanımadıklarını beyan etikleri ve katılan mağdurenin babası olan tanık ...'nın mesaj çekme olayından sonra sanıkla telefonda görüştüğünü söylemesi nedeniyle yapılan ses teşhisi işleminde tanığın sanığa ait ses kaydının olay tarihine yakın tarihlerde görüştüğü ve mesajı çektiğini düşündüğü kişiye ait olmadığını belirtmesi karşısında şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmadığından beraatine karar verilmiştir.

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Milas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2014/339 Esas, 2016/308 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.05.2023 tarihinde karar verildi.