10. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Balıkesir 1.

Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2010 tarihli ve 2009/1295 Esas, 2010/258 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. Balıkesir 1.

Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2010 tarihli ve 2009/1295 Esas, 2010/258 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 10.12.2015 tarihli ve 2015/6841 Esas, 2015/7780 Karar sayılı kararı ile; "1- Toplam (3) kök kenevir bitkisi ele geçirilen sanık hakkında hüküm kurulurken dosya kapsamıyla örtüşmeyecek şekilde kastının ağırlığından bahisle, temel cezanın alt sınırın üzerine çıkılarak yazılı şekilde fazla tayini,

2.Sanığın dosyada mevcut adli sicil kaydında yer alan mahkumiyetinin taksirli suça ilişkin olduğu gözetilmeden, "sanığın celp ve tetkik edilen sabıka kaydından kasıtlı suçlardan dolayı mahkum olduğu anlaşıldığından" şeklindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi," Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Balıkesir 1.

Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2016 tarih, 2016/121 Esas ve 2016/619 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetime tabi tutulmasına karar verilmiş, karar 27.04.2016 tarihinde kesinleşmiştir.

D. Sanığın 03.10.2017 tarihinde işlediği suça ilişkin mahkemesince ihbarda bulunulması üzerine, Balıkesir 1.

Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2021/631 Esas, 2021/917 Karar sayılı kararı ile 01.04.2016 tarih, 2016/121 Esas ve 2016/619 Karar sayılı hüküm açıklanarak sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebepleri özetle; Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen bozma öncesi mahkûmiyet hükmünün verildiği 06.05.2010 tarihinden, bozma sonrası mahkûmiyet hükmünün verildiği 29.09.2021 tarihine kadar, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 27.04.2016 tarihi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğindeki eylemin gerçekleştiği tarih olan 03.10.2017 tarihi arasında duran süreler de eklendikten sonra, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2021 tarihli ve 2021/631 Esas, 2021/917 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.07.2023 tarihinde karar verildi.