11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Bozma üzerine Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2018 tarihli ve 2017/559 Esas ve 2018/435 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ve 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyizi; atılı suçu işlemediğine, hakkında verilen hükmün bozulması ile beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

1.Müteveffa katılan ...'ın İngiltere'de yaşadığı ancak damadının hayvancılıkla uğraşması nedeniyle yatırım amacıyla hayvan satın almak istediği, Cuma isimli şahsın kendisine Hatay da ucuza hayvan bulunduğunu söylediği ve sanık ...'ın telefon numarasını verdiği, Murat'ı aradığında ise ağabeyinde hayvan bulunduğunu gelirse satabileceklerini söylemesi üzerine müteveffanın Antakya'ya gittiği, temyiz dışı sanıklar ... ve ...'ın kendilerini farklı isimler ile tanıtarak canlı kilogramı 6,00 TL den anlaştıkları ve katılandan 8.600,00 TL kapora almalarına rağmen hayvanları getirmedikleri gibi parayı da iade etmedikleri bu şekilde atılı suçu işlediklerinden bahisle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2.Sanık, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

3.Katılan tarafından sanığın teşhis edildiği belirlenmiştir.

4.Mahkemesince sanık hakkında dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur. IV. GEREKÇE

1.Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

2.Sanık savunması, katılanın beyanı, teşhis tutanağı ile dosya kapsamından mahkemece atılı suçun sübut bulduğuna dair verilen mahkûmiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz nedenleri reddedilmiştir.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samandağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2018 tarihli ve 2017/559 Esas ve 2018/435 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.09.2023 tarihinde karar verildi.