4. Hukuk Dairesi

Davacı T.. M.. vekili Avukat E.D. tarafından, davalı A.. Ş.. aleyhine 09/04/2014 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 22/04/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, İdare Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kurum, davalı şirket bünyesinde çalışan T. Ü. ile davalı şirket arasındaki iş akdinin feshedilmesine rağmen, davalı şirketin işten ayrılma bildirgesini süresi içinde düzenleyerek davacı kuruma gönderme yükümlülüğünü yerine getirmemesi nedeniyle kesilen idari para cezasının, davalı şirket tarafından usulüne uygun tebligata rağmen ödenmediğini belirterek kurum zararının ödetilmesi isteminde bulunmuştur. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2. maddesi gereğince, idari yargı yerlerinde ancak ilgili idare kurumu dava edilebilir. Bu yasal düzenlemeye göre, gerçek kişiler ve özel hukuk tüzel kişileri aleyhine İdare Mahkemelerinde dava açılamaz.

Şu halde, özel hukuk tüzel kişisi aleyhine açılan eldeki davanın görüm ve çözüm yeri idari yargı olmayıp adli yargı yeridir. Mahkemece, açıklanan yön gözetilmeden, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.