9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2015 tarihli ve 2014/281 Esas, 2015/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz Talebi

Mağdurun aşamalardaki birbiriyle uyumlu beyanları, tanık ifadeleri ile suça sürüklenen çocuğun mağduru yere yatırdığına ilişkin beyanı ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu yönündedir. III. OLAY VE OLGULAR

Suça sürüklenen çocuk ile mağdurun 2013 yılı yaz tatilinde aynı Kuran kursuna gittikleri, suça sürüklenen çocuğun, mağdura cinsel organını gösterdiği ve mağdura cebir kullanarak mağduru yüzüstü yere yatırdığı ancak mağdurun pantolonunu indirmediği, mağdurun üzerine yüzüstü uzandığı iddia olunmuş ise de; mağdurun çelişkili beyanları, inceleme dışı mağdur ...'ın soruşturma aşamasındaki beyanında suça sürüklenen çocuğun, mağdura karşı bir eyleminin olmadığına ilişkin ifadesi, bilirkişinin mağdurun beyanlarının doğruluğuna ilişkin görüşü, göz önünde bulundurulduğunda, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair, mağdurun soyut beyanı dışında, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdur vekilinin temyiz sebebi yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. Onama gerekçesine göre tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2015 tarihli ve 2014/281 Esas, 2015/46 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi. Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.