9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2014/95 Esas, 2015/47 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Katılan mağdure vekili süre tutum dilekçesi vermiş; gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi ibraz etmemiştir.

Sanığın anne babasının ayrı olması nedeniyle 2 yıldır kendilerinde kalan bakım ve gözetimi altındaki eşinin yeğeni olan katılan mağdureye yönelik bu süre zarfında evde kimse yokken katılan mağdurenin ellerini tuttuğu ve dudaklarından öpmeye çalıştığı, ardından katılan mağdurenin bağırarak kurtulduğu, ayrıca başka bir zaman diliminde sanığın katılan mağdurenin telefonunu aldıktan sonra telefonu geri vermek için katılan mağdureye "Bana ver öyle geri vereyim" dediği, ayrıca başka zaman da, katılan mağdure ile aynı odada yattıkları sırada sanığın katılan mağdurenin yatağına doğru uzanarak ellemeye çalıştığı, bu şekilde katılan mağdureye yönelik, çocuğun cinsel istismarı eyleminde bulunduğu iddia olunarak sanık hakkında kamu davası açılmış ise de; Katılan mağdurenin yaşadığı cinsel istismar olaylarının hemen akabinde olayları kimseyle paylaşmadığı gibi aradan uzun bir zaman geçtiği, özellikle aynı evde birlikte yaşadığı halasının aynı odada yatmalarına rağmen katılan mağdurenin anlattığı olayları yalanladığı ve katılan mağdurenin staj yerinin sanık tarafından değiştirilmek istenmesi üzerine katılan mağdurenin bu tarz iddialarda bulunduğuna dair beyanda bulunduğu, yine tanık olarak ifadesine başvurulan ...'nın ilk ifadesinde katılan mağdurenin çelişkili beyanları ile ilgili “olayın üzerinden uzunca bir zaman geçtiği için mağdurun anlattıklarının çelişkili olduğunu neden söylediğimi hatırlamıyorum, ancak o vakit böyle bir kanaate varmıştım, mağdurun anlatım şekli ve beden dili ve rahat davranışları bu şekilde düşünmeme sebebiyet vermiş olabilir, mağdur görüşmemizde 2 yıldır halası ve eniştesi ile birlikte kaldığını söylemişti, ben bu olay olduğunda okulda 1,5 aylık öğretmendim, okulda yeni bir öğretmen olduğum için mağdurun karakteri hakkında yeterli bilgiye sahip değilim, duyduğuma göre mağdur staj yerinin yakınında erkek arkadaşının bulunması nedeniyle staj yerini değiştirmek istememiş” şeklindeki beyanları ve ayrıca ifadesine başvurulan diğer tanık anlatımları nazara alındığında sanığın atılı suçu işlediğine dair tam bir kanaat oluşmadığı dolayısıyla katılan mağdurenin iddialarının soyut nitelikte kaldığı, sanığın savunmasının aksine üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkûmiyeti için yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği de anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun'ın 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince sanığın üzerine atılı suçtan beraatine karar verilmiştir .

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamış; katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2015 tarihli ve 2014/95 Esas, 2015/47 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.