9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2015/325 E., 2016/14 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın sanık aleyhine bozulmasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın kozmetik ürünleri satan bir firmanın satış elemanı olduğu, çalıştığı firmanın müşterisi olan sanığın olay günü katılanı arayarak evine davet edip ürün tanıtımı yapmasını istediği, katılanın geç vakit olması nedeniyle sanığın evine gitmek istemediğini söylemesi üzerine sanığın katılana evinde annesi olduğunu söyleyerek ikna ettiği, bunun üzerine evde katılanın yanında küçük oğlu olması nedeniyle bu durumdan etkilenmemesi nedeniyle karşı koyamamasından istifadeyle sanığın katılana karşı rızası dışında zor kullanarak cinsel ilişkiye girdiği iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı, sanığın atılı suçlamayı reddettiği, sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediği zira; katılanın cinsel saldırıya yönelik düzenlenen adli raporundan cinsel saldırıya uğradığına dair herhangi bir bulguya ulaşılamadığı, katılanın cinsel saldırıya uğradığını iddia ettiği günden yirmi üç gün sonra şikayetçi olduğu, cinsel saldırıya sanığın annesinin bulunduğu evde uğradığının iddia ettiği, bu sırada yanında bir yaşındaki oğlunun olduğunu da beyan ettiği, sanığın annesinin beyanında evde olduğunu, katılanı da gördüğünü, rahatsız olduğu için yan tarafta uyuduğunu beyan ettiği, sanığın savunmalarında katılanla gönül ilişkisi olduğunu, bir kaç kez cinsel ilişkiye katılanın rızası ile girdiklerini savunduğu, sanığın savunmasının aksine, cinsel ilişkinin katılanın rızası dışında zorla gerçekleştirildiğine dair katılanın soyut, başka hiçbir delille desteklenmeyen oluşa da uygun düşmeyen iddialarından başka hiçbir delil bulunmadığı, ceza mahkumiyetinin bir takım ön kabul ya da zanlara değil, kesin ve mutlak bir yargıya dayandırılması gerektiği hususu dikkate alınarak sanığın üzerine atılı nitelikli cinsel saldırı suçundan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla; sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2015/325 E., 2016/14 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2023 tarihinde karar verildi.