9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2012/207 Esas, 2015/506 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Söz konusu kararın temyizine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Katılan ...'nun Ümraniye'de gittiği kuaför salonunda kuaför olan şüpheli ... ... ile tanıştığı, sonraki tarihlerde bir kaç kez aynı mahallede karşılaşmaları sebebiyle sohbet etmeye ve devamında da arkadaşlığa başladıkları, arkadaşlık çerçevesinde bir kaç kez de şüphelinin evinde buluştukları, olay tarihinde de buluştuklarında, katılanın rızası dahilinde gerçekleşen öpüşme sırasında, katılanın rızası dışında şüpheli İrfan'ın katılanın cinsel organına dokunduğu ve parmağını cinsel organına soktuğu iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiş ve kendisiyle sadece öpüştüklerini hatta o gün adetli olduğunu söylediğini, iddia edildiği gibi cinsel organına parmağımı sokmadığını söylemiştir. Adli Tıp Kurumu raporunda; katılanın bakire olduğu, iddia edilen olaydan 5 gün sonra yapılan muayenede tespit edilen noktayı erozyon alanının iddia edildiği gibi parmakla husulünün mümkün olduğu belirtilmiş, kesin bir tespit yapılmamıştır. Tüm dosya kapsamına göre; katılanın ve sanığın beyanlarında kabul ettikleri üzere olay günü sanığın buluştukları, rızası ile öpüştükleri hatta katılanın kendi beyanına göre kıyafetlerini dahi çıkardığı, sadece şortla kaldığı, bu aşamaya kadar rızasının bulunduğu, ancak katılanın iddia etiği cinsel organına sanığın parmağını soktuğu beyanı ile ilgili kesin ve somut delil bulunmadığı, ATK raporunda ihtimal dahilinde olduğunun belirtildiği, kesin bir ibare bulunmadığı gibi katılanın bakire olduğunun belirtildiği, katılanın iddiası kabul edilse dahi bu durumun rızası dışında gerçekleştiğine dair delil de bulunmadığı, katılanın hayatın olağan akışına aykırı olarak olaydan 3-4 gün sonra şikayetçi olduğu, hatta ilk şikayet dilekçesinde bu olaydan sonra sanığın ilgisizliğinden şikayetçi olduğu anlaşılmıştır. Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; sanığın gerek atılı eylemi gerçekleştirildiğine gerekse gerçekleştirdiği kabul edilse bile katılanın rızası dışında gerçekleştirdiğine dair sanığı cezalandırmaya yetecek, her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından sanığın üzerine atılı suçtan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla; sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2012/207 Esas, 2015/506 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2023 tarihinde karar verildi.