8. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanıklar hakkında Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının 27.05.2015 tarihli iddianamesi ile köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2.Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan, sanıklardan ..., ..., ... hakkında beraatlerine, sanıklardan ..., ... hakkında hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ayrı ayrı karar verilmiştir.

Sanık ...'nun temyiz isteği; kararın bozulmasına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Sanık ...'nun müdafiisinin temyiz isteği; sanığın keşifte kullanılan yeri kullanmadığına, yapılan keşifte de yeri kendisinin ekmediğini beyan etmiş ise de bilirkişilerce bu hususun dikkate alınmadığına, Mahkemece eksik inceleme sonucu kararın verildiğine ve re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. Katılan Hazine vekilinin temyiz isteği, hakkında beraat kararı verilen sanıklar tarafından atılı suçun işlendiğinin sabit olduğuna, Mahkemece sanıkların savunma hakkını kullanırken ifade ettiği beyanlara itibar edilerek beraat kararına hükmedilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

Dava konusu olay, sanıkların Çankırı ... Köyü'nde bulunan mera vasfındaki taşınmazları ekip biçmek suretiyle tecavüzde bulundukları iddiasına ilişkindir.

1.Katılan Hazine vekilinin sanık ..., ..., ... hakkında ayrı ayrı verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazları yönünden;

a)Sanıklardan ...'in yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanıklardan ... için ilk sorgu tarihi olan 12.10.2015 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

b)Sanık ...'ın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 16.10.2020 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

c)Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Sanığın icar karşılığı kiralamak suretiyle kullandığı taşınmazın bitişiğinde bulunan ve tapu kaydında 211 ada 4 numarada kayıtlı mera parselini sürüp ekmek suretiyle tecavüz ettiği anlaşılmakla, sanığın mahkûmiyeti yerine sanığın kiracı sıfatıyla söz konusu araziyi kullandığı, malik gibi tasarrufta bulunmadığı, meraya tecavüz olduğunu bilinmediği gerekçeleriyle beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Sanıklardan ... müdafiisi, ...'nun mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazları ile sanık ...'in temyizinin sonucuna göre kabul yönünden;

Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 tarih ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı Kararı ile; 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan ''...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış...'' ibaresinin ''... seri muhakeme usulü...'' yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdii edilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

1.Katılan Hazine vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazı yönünden;

Gerekçe bölümünün (1/a) bölümünde açıklanan nedenlerle Çankırı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli kararına yönelik katılan Hazine vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

2.Katılan Hazine vekilinin sanıklardan ..., ... hakkında ayrı ayrı verilen beraat hükmüne yönelik, sanıklardan ... müdafiisi ile ...'nun mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazları yönünden ise;

Gerekçe bölümünde açıklanan diğer nedenlerle Çankırı 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli kararına yönelik sanıklardan ... müdafiisi, ... ile katılan Hazine vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2023 tarihinde karar verildi.