11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki sözleşmeye dayalı alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin dünyaca ünlü GF FERRE, FERRE, VERSACE, JUST CAVALLİ, CLASS ROBERTO, CAVALLI, ARMANI gibi markaların Türkiye’de tek temsilcisi olduğunu, müvekkili ile davalı arasında imzalanan 12.03.2007 tarihli iki ayrı bayilik sözleşmesi ile belirlenen tutarlarda davalının mal alımını taahhüt etmesine rağmen ekonomik krizi bahane ederek mal alımına ait taahhütlerini yerine getirmediğini, müvekkilinin ciddi oranda kâr kaybına uğradığını, sözleşmenin 15 inci maddesi gereği durumun düzeltilmesi için 15.09.2009 tarihli ihtarnamenin gönderildiğini, davalının 23.09.2009 tarihli ihtarname ile cevap verdiğini iddia ederek fazlaya ait hakları saklı kalmak üzere JUST CAVALLİ, FERRE VE GF FERRE markalı ürünler için 2007, 2008, 2009, 2010 yılları yaz ve kış sezonları için şimdilik toplam 100.000,00 TL tazminatın her bir sezon için sipariş tarihlerinden itibaren temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 09.11.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile 2008, 2009 yıllarına ait toplam 70.000,00 TL'lik taleplerini 3.024,480,94 TL artırarak 3.094,480,94 TL olarak ıslah etmiş, yine Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 01.03.2016 tarih, 2015/11066 E. ve 2016/3544 K. sayılı bozma ilamı sonrası alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 30.09.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile dava dilekçesindeki 2010 yılına ilişkin talebini 10.000,00 TL’den 866.956,71 TL’ye artırmıştır.

Davalı vekili; müvekkiline sözleşme ile minimum alımlarda revize etme hakkının tanındığını, satış performansının düştüğünü, ekonomik kriz sonucu üretici İtalyan şirketinin yönetiminin kayyıma devredilmiş olduğunu, malların zamanında teslim edilmediğini, koleksiyonun görsel ve ürün çeşitliliği açısından yetersiz kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir. III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki sözleşmenin 15 inci maddesi uyarınca davacının 2007, 2008 ve 2009 yılları için talep ettiği kar kaybının dikkate alınmaması gerektiği, 2010 yılı siparişlerinin 2009 yılı koleksiyon dönemi başlangıcında sipariş edilmesi gerektiği, bu itibarla 2010 yılı yaz dönemi için hesaplama yapılması amacıyla bozma ilamına uyularak bozma doğrultusunda alınan bilirkişi raporunda davacının talep edebileceği tazminatın hesaplamalar kapsamında tasarruf edilen kısmı da düşülmek suretiyle 387.155,23 euro karşılığı dava tarihinde 866.956,71 TL hesaplandığı ve davalıdan talep edilebileceği, bozma ilamı sonrası alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının 30.09.2020 tarihli ıslah dilekçesi ile dava dilekçesindeki 2010 yılına ilişkin talebini 10.000,00 TL’den toplam 866.956,71 TL’ye arttırdığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 866.956,71 TL’nin 10.000,00 TL’sine dava tarihinden, kalan tutara ise ıslah tarihi olan 30.09.2020 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmek suretiyle davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, önceki yıllara ilişkin fazlaya dair isteminin reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Yoluna Başvuran Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 24.11.2022 tarih, 2021/2877E. ve 2022/8307 K. sayılı kararıyla, aynı davada tarafların ancak bir kez ıslah yoluna başvurabileceği, mahkemece bu hükme aykırı olarak davacı tarafça 30.09.2020 tarihinde yapılan ikinci ıslah dilekçesi dikkate alınarak hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün davalı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

Davacı vekili; belirsiz alacak davası niteliğindeki talepleri için talep arttırım dilekçesi verdiklerini, ıslah dilekçesi olmadığını, bozma kararı sonrası alınan bilirkişi raporu ile tespit edilen tutar için ilk kez talep arttırım dilekçesi verdiklerini, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kararın düzeltilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, sözleşmeye dayalı kâr kaybının tahsili istemine ilişkin olup, uyuşmazlık, davanın belirsiz alacak davası olup olmadığı ve davacının talep arttırım dilekçesinin ıslah mahiyetinde olup olmadığına ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1.1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 176 ncı maddesi.

3.Değerlendirme Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı bakiye 187,55 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Kanun ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun’un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

06.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.