9. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda, Dairemizin 18.05.2023 tarihli ve 2023/9215 Esas, 2023/7354 Karar sayılı kararı ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesinin kararının davacı vekili olan kendisi yerine dosyada vekâleti bulunmayan Av....'na yapıldığını, temyiz incelemesindeki temyiz süresine yönelik değerlendirmenin de bu tebliğ üzerinden yapıldığını belirterek temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararın ortadan kaldırılarak temyiz başvurusunun esastan incelenmesini talep etmiştir.

Davacı vekilince kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır. 6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır. Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davacı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.