12. Ceza Dairesi

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 53/6, 63, 271/1, 50/1-a. maddeleri gereğince mahkumiyet, Taksirle öldürme ve suç uydurma suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Suç uydurma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından sanığın 1200 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2.Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Sanığın olay günü arkadaşları olan ölen ... ve mağdur ... ile içkili restorantta alkol aldıkları ve çıkışta sanığın alkollü olduğu halde ... kullandığı, alkolün etkisi, hızlı ... kullanması ve yüksek sesle müzik dinlemesinin etkisi ile aracın hakimiyeti kaybederek tek taraflı kaza yaptığı, tam kusurlu olarak ...'in ölümüne neden olduğu, sanığın olay yerini terk ederek olaydan 10 saat sonra teslim olduğu, yapılan kan testinden aradan geçen zaman nedeni ile alkol oranının 0 promil çıktığı, sanığın yine taksirle öldürme suçundan silinme koşulları oluşmuş sabıkasının bulunduğu, her ne kadar taksirli suçtan verilen hapis cezasının süresi uzun dahi olsa adli para cezasına çevrilebilme imkanı bulunmasına rağmen hükümde 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilip çevrilmeyeceği hususunun irdelenmemesi, sanığın gerek olaydaki kusurunun ağırlığı gerekse olay sonrası tutum ve davranışları nedeni ile sanık hakkında hükmedilen hapsin seçenek yaptırım olan adli para cezasına çevrilmemesi yerinde görüldüğünden tebliğnamede bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sanığın aracı kullanmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.