2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı tarafından davalı aleyhine açılan boşanma davasında verilen hükmün boşanmaya ilişkin bölümü, taraf temyizlerinin şümulü dışında bırakılarak 16.01.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Türk Medeni Kanununun 174. maddesi gereğince hükmedilen maddi ve manevi tazminat boşanma hükmünün kesinleşmesi ile muaccel (ödenir) hale geleceğinden, faize de bu tarihten itibaren hükmedilmesi gereklidir. Bu husus nazara alınmadan, hükmün boşanmaya ilişkin bölümünün kesinleşme tarihinin 04.03.2013 olarak kabul edilmesi ve bu hatalı kabule bağlı olarak hüküm altına alınan tazminatlara 04.03.2013 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/7).

3.Mahkemenin ilk kararının temyizi üzerine, hüküm davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakasının çok olması sebebiyle bozulmuş, tedbir nafakasının miktarı hakkında her hangi bir bozma yapılmamıştır. Mahkemece, uyulan bozma ilamı doğrultusunda yalnızca yoksulluk nafakası yönünden yeniden hüküm kurulması gerekirken, bu husus gözden kaçırılarak, davacı kadın yararına hükmedilen ve bozma kapsamının dışında kalarak kesinleşen tedbir nafakasını da kapsar biçimde yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün de düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.md.438/7).