3. Hukuk Dairesi

Dava dilekçesinde kira parasının 1.5.2008 gününden başlayarak aylık 2565 TL olarak tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık kira parasının 2225 TL olarak tespiti cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Yargıtay yerleşik uygulamaları ve davanın niteliği gereği vaki duruşma isteminin reddi gerekmiştir. Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, mahkemece dava konusu yerin boş olması ve yeniden kiralanması halinde getirebileceği kira parasına hükmedilmiştir.

Böyle bir uygulama 18.11.1964 gün ve 2/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme kararına ve orada belirlenen “hak ve nesafet” ilkesine aykırı olur. Zira Hukuk Genel Kurulunun 21.3.1990 gün ve 13/193 sayılı kararında açıklandığı üzere 6570 Sayılı Yasanın 11. maddesi gereğince kira sözleşmesi yıldan yıla yenilenmekte olduğundan taşınmazın boş olduğu farz ve kabul edilerek sonuca gidilemez. Kiralananın boş olarak kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parasına hükmedilmiş olması doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrası 1. bentteki “2 225,00-TL” rakamının karar metninden çıkarılarak yerine “2 000,00-TL” rakamı yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 70.60 bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 14.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.