3. Hukuk Dairesi

Dava dilekçesinde 1.434.50 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, dava dışı işçinin davacı ve davalılar aleyhine İş Mahkemesinde ihbar ve kıdem tazminatı haklarının tahsili amacı ile dava açtığını ve bu davanın kabulle kesinleştiğini, o dava sebebiyle dava dışı işçiye ödeme yaptığını ileri sürerek, şimdilik 1.434,50 TL'nin davalılardan müştereken tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı EÜAŞ, husumet itirazında bulunmuştur. Mahkemece davalı EÜAŞ aleyhine açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak dava dışı işçinin davacı ve davalılar aleyhine açtığı davanın yargılaması sonucunda İş Mahkemesi (Bursa 2.İş Mahkemesinin 2005/90 E.-2006/2213 Karar sayılı ve 14.12.2006 tarihli kararı) tarafından asıl işveren olan davalı EÜAŞ da tazminatlardan sorumlu tutulmuş, bu karar Yargıtay 9.Hukuk Dairesi tarafından 5.7.2007 tarihinde onanmak suretiyle kesinleşmiştir. Ortada kesinleşmiş bir hüküm bulunduğuna göre, artık bu rücu davasında davalılardan EÜAŞ'ın sıfatına yönelik bir inceleme yersizdir. Mahkemece bu kesin hüküm dikkate alınarak, davalı EÜAŞ yönünden de davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekmektedir. Öyle ise, mahkemece yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek, yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davalı EÜAŞ hakkında husumetten red kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.